• Slide-4
  • Slide-7
  • Slide-9
  • Slide-9
  • Slide-5
Τετάρτη, 30 Νοέμβριος 2016 23:07

Η Γέννηση Του Θεού Διονύσου

 

Διόνυσος, ο αγαπητός θεός των αρχαίων Ελλήνων, ο θεός της γονιμότητας που προίκισε τους ανθρώπους με το φυτό της αμπέλου και τον οίνο. Πως όμως έγινε μυθολογικά η γέννηση του και ποια είναι η ερμηνεία του μύθου αυτού;

 

Σύμφωνα με τον Βοιωτικό μύθο της γέννησης του Διονύσου, ο Δίας ερωτεύθηκε τη Σεμέλη, μια από τις κόρες του μυθικού βασιλιά της Θήβας, Κάδμου, και ενώθηκε μαζί της τάζοντας της ότι θα ικανοποιούσε κάθε της επιθυμία. Έτσι η νεαρή αγαπημένη του ζήτησε να παρουσιαστεί μπροστά της με όλη του την μεγαλοπρέπεια, όπως έκανε όταν παντρεύτηκε την Ήρα. Ο Δίας δεν κατάφερε να την μεταπείσει και τελικά αναγκάστηκε να εμφανιστεί στην κάμαρα της πάνω στην λαμπερή του άμαξα, κρατώντας στο χέρι του τον κεραυνό, συνοδευόμενος από βροντές και αστροπελέκια. Η Σεμέλη μέσα σε αυτό τον χαλασμό έπεσε νεκρή είτε από τον κεραυνό, είτε από τον φόβο της, η κάμαρα της κάηκε και το αγέννητο παιδί τους κινδύνεψε να χαθεί. Ο Δίας όμως έσκισε τον μηρό του, έβαλε το έμβρυο μέσα και έραψε την σχισμή με χρυσά ράμματα. Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος της κύησης, ο Δίας έκοψε τα ράμματα και από τον μηρό του πετάχτηκε ο νεογέννητος Διόνυσος.

 

Dionysus_Vase.jpg

 

 

Ο μύθος αυτός δεν αποτελεί μια ιστορία που απλά φαντάστηκαν οι αρχαίοι Έλληνες για να μας διηγηθούν την γέννηση του θεού Διονύσου. Ας μπούμε λοιπόν στην θέση του ανθρώπου της προϊστορικής εποχής, ο οποίος μεταβαίνει από την νομαδική ζωή σε οργανωμένους οικισμούς και στην ενασχόληση του με την γεωργία. Για τον άνθρωπο της εποχής η γη ήταν σαν μια τεράστια μήτρα, όπου όταν έριχνε έναν σπόρο, πεταγόταν μέσα από αυτή ο βλαστός. Γι’ αυτό, την γονιμότητα των καρπών της γης και την προστασία τους, την αναθέτει σε γυναικείες θεότητες όπως την Δήμητρα, την Αριάδνη και την Σεμέλη. Στο μυαλό αυτού του ανθρώπου είναι όλα τακτοποιημένα καθώς, γνωρίζει ότι όταν θερίσει το σιτάρι, αυτό δεν ξαναγεννιέται, και πρέπει να το ξανασπείρει, όπως και όταν σφάξει ένα ζώο αυτό δεν ξαναγεννιέται.

 

Όταν όμως ξεκίνησε να ασχολείται με την καλλιέργεια της αμπέλου, όλα άλλαξαν καθώς το αμπέλι που μένει νεκρό όλο το χειμώνα σαν κεραυνοβολημένο κούτσουρο, βλαστάνει ξαφνικά την άνοιξη, όχι από ένα γυναικείο όργανο αναπαραγωγής όπως η ρίζα, αλλά από τα εξογκώματα που βρίσκονται πάνω στις κληματόβεργες, τα γόνατα, τα οποία συμβόλιζαν το ανδρικό μόριο.

 

Έτσι, ο άνθρωπος της εποχής προκειμένου να ερμηνεύσει αυτό που παρατηρεί, πλάθει αυτό τον μύθο της διπλής γέννας. Εκεί η Σεμέλη-κλήμα με τις ρίζες τις βυθισμένες στην μάνα –γη, μετατρέπεται σε κεραυνοβολημένο κούτσουρο στην αρχή του χειμώνα, όπου ο ουρανός εξαπολύει κεραυνούς. Παρόλα αυτά, το φυτό δεν πεθαίνει γιατί ο Δίας-Πατέρας κρύβει στην κληματίδα, στο ανδρικό μέρος του φυτού που υψώνεται πάνω από τη γη σαν παντοδύναμος φαλός, τον Διόνυσο – νέο βλαστό της αμπέλου. Από εδώ πηγάζουν και οι φαλλικές διονυσιακές γιορτές της γονιμότητας.

 

 

Πολυμέσα