• Slide-4
  • Slide-7
  • Slide-9
  • Slide-9
  • Slide-5

Βυζάντιο (324-1453)

Το 330 η πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μεταφέρεται στο Βυζάντιο και μετονομάζεται σε Κωνσταντινούπολη, από τον ιδρυτή της Κωνσταντίνο Α΄. Ο Χριστιανισμός διαδίδεται σε όλη την Αυτοκρατορία και ο Άγιος Τρύφωνας θα γίνει μετέπειτα ο προστάτης των αμπελουργών. Μέσα στην χιλιετία που διάνυσε η Βυζαντινή αυτοκρατορία, αναπτύχθηκε ένας μεγάλος πολιτισμός που διατήρησε, ανάμεσα σε πολλά άλλα, τη μεγάλη παράδοση της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοπαραγωγής του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Καθ’όλη την περίοδο αυτή οι οινοποιητικές πρακτικές εξελίχθηκαν και το ελληνικό κρασί συνέχισε να έχει σημαντικό εμπορικό και κοινωνικό ρόλο.

Ο Χριστιανισμός θα παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορική συνέχιση του ελληνικού οίνου, μέσα από την αμπελοοινική δραστηριότητα των μονών του Αγίου Όρους, την χρήση γλυκών οίνων των ελληνικών νησιών στη Θεία κοινωνία και την χρήση της αμπέλου ως βασικό στοιχείο της βυζαντινής τέχνης. Από την άλλη πλευρά, οι εχθρικές επιδρομές στην ηπειρωτική χώρα και οι πειρατείες στα νησιά θα διαταράξουν κατά περιόδους την αμπελοκαλλιέργεια. Έτσι, παρά τη στήριξη από το Βυζάντιο, η ελληνική αμπελουργία θα περάσει αρκετές δυσκολίες κατά καιρούς, που διαδέχονται από περιόδους ανάκαμψης. Ωστόσο, τα νησιά του Αιγαίου και η Κρήτη (οίνος Πάσσος), έχουν σημαντική θέση στην εξαγωγική δραστηριότητα κρασιών, αλλά και στο παλάτι του εκάστοτε βυζαντινού αυτοκράτορα.