• Slide-4
  • Slide-7
  • Slide-9
  • Slide-9
  • Slide-5

Τουρκοκρατία (1453-1821)

Οι Οθωμανοί Τούρκοι, για λόγους κυρίως θρησκευτικούς, δεν θέλησαν να αξιοποιήσουν πλουτοπαραγωγικά των ελληνικό αμπελώνα. Οι κάτοικοι των αμπελουργικών περιοχών αφέθηκαν ελεύθεροι ως προς την παραγωγή του κρασιού τους, όπως γινόταν δηλαδή η αμπελοκαλλιέργεια επί χιλιάδες χρόνια. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια οι ακρότητες έφτασαν στην απαγόρευση οινοποσίας και στην καταστροφή αμπελώνων. Η μουσουλμανική θρησκεία απαγόρευε την κατανάλωση κρασιού καθώς και την καλλιέργεια αμπελώνων για παραγωγή κρασιών από μουσουλμάνους, επέτρεπε όμως την είσπραξη φόρων από κάθε ανάλογη δραστηριότητα, από τους Έλληνες Χριστιανούς. Πολλές ήταν οι περιοχές στην Οθωμανική αυτοκρατορία, των οποίων οι κάτοικοι συνέχιζαν την καλλιέργεια, έχοντας όμως την υποχρέωση να παραχωρούν ποσότητες του παραγόμενο οίνου στους τοπικούς άρχοντες. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι κάτοικοι των περιοχών αρνούμενοι την καταβολή του φόρου υποτελείας εγκατέλειπαν τους αμπελώνες ή τους κατέστρεφαν.

Τα μοναστήρια, βοήθησαν σε πολλές περιοχές στη διατήρηση μεγάλου μέρους των γηγενών ποικιλιών και της οινοπαραγωγής της Ελλάδας, μέσα από τους μεγάλους αμπελώνες και τα πρώτα οργανωμένα οινοποιεία τα οποία κατείχαν. Τα σημαντικότερα αποτέλεσαν, οι μονές του Αγίου Όρους και των Μετεώρων. Κατά την Τουρκοκρατία πολλοί ήταν οι περιηγητές, που ταξίδεψαν και κατέγραψαν τον Ελληνικό αμπελώνα, αναφέροντας τα πολλά και διαφορετικά μικροκλίματα που συνάντησαν και τη μοναδικότητα των Ελληνικών ποικιλιών. Σημαντικά κέντρα οινοπαραγωγής της εποχής ήταν η Νάουσα, η Νεμέα, η Ραψάνη, η Σιάτιστα, ο Τύρναβος, τα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου και η Κρήτη.