• Slide-4
  • Slide-7
  • Slide-9
  • Slide-9
  • Slide-5

Ρωμαϊκή Περίοδος (146π.Χ.-324μ.Χ.)

Από τα μέσα του 2ου αι. π.Χ., όλος ο ελλαδικός χώρος είναι υπό των έλεγχο των Ρωμαίων, οι οποίοι εμπλουτίζουν τον πολιτισμό τους υιοθετώντας πολλά ελληνικά στοιχεία, διαμορφώνοντας έτσι τον Eλληνορωμαϊκό πολιτισμό. Σε αυτά τα στοιχεία εντοπίζονται και οι ρίζες των ρωμαϊκών οίνων, μέσα από Ελληνικές αμπελουργικές και οινοποιητικές τεχνικές, κάποιες από της οποίες ήδη γνώριζαν οι Ρωμαίοι από τις Ελληνικές αποικίες της Νοτίου Ιταλίας και της Σικελίας. Έτσι, οι Ρωμαίοι οι οποίοι ακολουθούσαν την καλλιεργητική τεχνική σε κληματαριές, αρχίζουν να υιοθετούν τον Ελληνικό τρόπο καλλιέργειας σε χαμηλά σχήματα, που είχαν μεν μικρότερη απόδοση αλλά καλύτερα σε ποιότητα σταφύλια, ειδικά στις ξηρές και θερμές περιοχές. Οι παραδόσεις των Ελληνικών συμποσίων θα αποτελέσουν κανόνα ευζωίας για τους εύπορους Ρωμαίους, γεγονός που θα κάνει και πάλι τα καλά ελληνικά κρασιά περιζήτητα.

Λεπτομερής αναφορές για τους ελληνικούς οίνους, κάνουν πολλοί μεγάλοι Ρωμαίοι ποιητές και συγγραφείς της εποχής, εκθειάζοντας τους μέσα από τα έργα τους. Ανάμεσά τους, ο Οράτιος αποκαλώντας τον Όμηρο “Homerus vinosus”, ο Βιργίλιος που εκθειάζει τις ελληνικές ποικιλίες αμπέλου, γράφοντας ότι είναι πιο δύσκολο να τις μετρήσεις από ότι “τους κόκκους της άμμου” και ο Πλίνιος, ο οποίος περιγράφει λεπτομερώς τα ελληνικά κρασιά. Εκείνη την εποχή, ο Έλληνας Αθήναιος μας προσφέρει ένα αξιόλογο εγχειρίδιο γαστρονομίας και ελληνικής οινογνωσίας μέσα από το έργο του “Δειπνοσοφιστές”. Επίσης οι δύο μεγάλοι Έλληνες γιατροί, Διοσκουρίδης και Γαληνός, ακολουθώντας τα χνάρια του μεγάλου Ιπποκράτη, μας ενημερώνουν για τις θεραπευτικές ιδιότητες του κρασιού, τους ελληνικούς οίνους της εποχής και την ποιότητά τους.


Σημαντική είναι και η δυναμική του Κρητικού αμπελώνα κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια και κυρίως από τον 1ο έως τον 3ο αι. μ.Χ. όπου επανέρχεται στα μεγάλα κέντρα οινοπαραγωγής. Τα κρασιά της Κρήτης ταξιδεύουν εκτός από τα νησιά του Αιγαίου, στην ηπειρωτική Ελλάδα, την Αίγυπτο και ολόκληρη την Ευρώπη. Ευρήματα Κρητικών αμφορέων έχουν βρεθεί σε ανασκαφές στην Πομπηία και στην Όστια της Ιταλίας, στη Λυών της Γαλλίας και στην Ελβετία. Το εμπόριο μοσχευμάτων αμπέλου λαμβάνει χώρα την ίδια περίοδο και έτσι πολλές Ελληνικές ποικιλίες αρχίζουν να μεταναστεύουν από την Ελλάδα και κατά κύριο λόγω προς τα δυτικά.