• Slide-4
  • Slide-7
  • Slide-9
  • Slide-9
  • Slide-5

Αρχαϊκή Περίοδος (700-480π.Χ.)

Στην Αρχαϊκή περίοδο, κατά τον 7ο αι. π.Χ., η καλλιέργεια της αμπέλου έχει πλέον διαδοθεί ευρέως στον ελλαδικό χώρο. Αντίστοιχα έχουν διαδοθεί παλαιές και νέες οινοποιητικές τεχνικές, όπως το λιάσιμο σταφυλιών και η προσθήκη διαφόρων φυτών, βοτάνων, μελιού, καθώς και ρητίνης, για την συντήρηση ή τον αρωματισμό του κρασιού. Παράλληλα η λατρεία του θεού Διονύσου εξαπλώνεται και αναπτύσσεται έτσι, μέσα από τις διονυσιακές γιορτές, το θέατρο, η τραγωδία και η δραματική ποίηση. Μεγάλα αμπελουργικά κέντρα της εποχής αποτελούν η Αττική, η Θάσος, η Νάξος και η Ρόδος. Κατά την περίοδο (700 – 480 π.Χ.), διαδίδεται η χρήση αμφορέων για την ασφαλή μεταφορά κρασιών στα θαλασσινά ταξίδια, με αποτέλεσμα η αγγειοπλαστική να εξελίξει διάφορα εξαίρετα δείγματα αγγείων κρασιού. Κατά τον 6ο αι. π.Χ. οι Ελληνικοί οίνοι αποκτούν αναγνωρισιμότητα και η ζήτηση τους αυξάνεται συνεχώς, έτσι μια περίοδος έντονής εμπορικής δραστηριότητας ακολουθεί, κυρίως στα νησιά του βορείου Αιγαίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι το εμπόριο των Ελληνικών κρασιών από τα νησιά του Αιγαίου και τα ηπειρωτικά παράλια δεν βοηθά μόνο στην ανάπτυξη των εξαγωγών, αλλά και στην εξάπλωση του ελληνικού πολιτισμού, της ελληνικής γλώσσας και της θρησκείας. Την εποχή εκείνη κάνουν την εμφάνιση τους νομίσματα με παραστάσεις σχετικές με την άμπελο και τον οίνο.