• Slide-4
  • Slide-7
  • Slide-9
  • Slide-9
  • Slide-5

Πελοποννήσου

Οι αμπελώνες της Πελοποννήσου συγκεντρώνονται κατά κύριο λόγω στις ημιορεινές και στις ορεινές περιοχές, είτε σε έντονο ανάγλυφο, είτε σε οροπέδια και κοιλάδες, μεταξύ των ορεινών όγκων. Η Πελοπόννησος χωρίζεται σε δύο κύρια αμπελουργικά τμήματα. Το ένα αποτελείτε από την ανατολική και κεντρική πλευρά, με βασικές περιοχές τη Νεμέα και τη Μαντίνεια και το άλλο από τη δυτική πλευρά, που ξεκινά από το βορρά και τις πλαγιές του Παναχαϊκού όρους στο Αίγιο και την Πάτρα, και διασχίζει όλο το μήκος των ακτών του Ιονίου πελάγους, μέχρι τη Μεσσηνία, με κυριότερους αμπελώνες αυτούς της Αχαΐας, της Ηλείας και Μεσσηνίας. Οι αμπελώνες της Πελοποννήσου διακατέχονται από ένα ήπιο μεσογειακό κλίμα, το οποίο διαμορφώνεται από την ευνοϊκή επίδραση της θαλάσσιας αύρας του Κορινθιακού κόλπου, αλλά και τα ψυχρά ρεύματα που παρέχουν οι οροσειρές της Στερεάς Ελλάδας και της κεντρικής Πελοποννήσου.

◦ Ο αμπελώνας της Νεμέας

Ο αμπελώνας της Νεμέας αποτελεί τη μεγαλύτερη σε έκταση ζώνη οίνων ΠΟΠ της Ελλάδας και καλύπτει συνολικά 30.000 στρέμματα, φυτεμένα αποκλειστικά με την εκλεκτή ερυθρή ποικιλία Αγιωργίτικο. Τους αμπελώνες της περιοχής τους συναντάμε σε τρεις διαφορετικές υψομετρικές ζώνες. Η πεδινή ζώνη, που βρίσκεται γύρω από τις πόλεις της Νεμέας και της Αρχαίας Νεμέας σε υψόμετρο από 260 έως 350μ., η ημιορεινή που βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές γύρω από τον κάμπο της Νεμέας σε υψόμετρο από 350 έως 600μ., και η ορεινή, που εντοπίζεται στους πρόποδες του όρους Κυλλήνη με υψόμετρο από 600 έως 800μ. Οι αμπελώνες της περιοχής είναι διαμορφωμένοι κατά κανόνα σε αμφίπλευρο γραμμικό σχήμα, με περίπου 400-500 φυτά ανά στρέμμα. Ανάλογα με την ζώνη, συναντάμε διαφορετικά μικροκλίματα και εδάφη που ποικίλουν σε σύσταση και γονιμότητα. Έτσι, στην ημιορεινή ζώνη, βλέπουμε το αγιωργίτικο να ωριμάζει πρώιμα, ενώ στην ορεινή ζώνη οψιμίζει.

◦ Ο αμπελώνας της Μαντίνειας

Ο αμπελώνας της Μαντίνειας βρίσκεται σε ένα οροπέδιο με υψόμετρο 650μ., στο κέντρο της Πελοποννήσου, όπου καλλιεργείται η ποικιλία Μοσχοφίλερο, δίνοντας λευκά αρωματικά κρασιά. Οι παραδοσιακοί αμπελώνες είναι διαμορφωμένοι σε πυκνοφυτεμένα κύπελλα ενώ, οι πιο πρόσφατοι γραμμικοί αμπελώνες καλύπτονται από 300 έως 450 φυτά ανά στρέμμα. Το σύνολο των εκτάσεων αποτελείται από περίπου 10.000 στρέμματα, που καταλαμβάνουν κατά κύριο λόγω επίπεδα αμμοαργιλώδη εδάφη, με ελάχιστες κλίσεις. Αν και βρίσκεται στο Νότιο κομμάτι της χώρας, ο αμπελώνας της Μαντίνειας αποτελεί μια από τις ψυχρότερες περιοχές καλλιέργειας της Ελλάδας, με συχνά αντίξοες καιρικές συνθήκες κατά την περίοδο του φθινοπώρου .

◦ Ο αμπελώνας της Αχαΐας

Ο αμπελώνας της Αχαΐας αποτελείται από διάφορα αμπελοτόπια με πιο ξεχωριστό αυτό των πλαγιών Αιγιαλείας, το οποίο εκτείνεται κατά μήκος του Κορινθιακού κόλπου, στις ομαλές πλαγιές της Αχαΐας. Οι αμπελώνες των πλαγιών Αιγιαλείας βρίσκονται σε υψόμετρα από 250 έως και 850μ., με εδάφη που ποικίλουν σε σύσταση, γονιμότητα και στράγγιση. Στην περιοχή αυτή καλλιεργείται ο ερυθρωπός Ροδίτης, που μέσα από το ήπιο κλίμα, δίνει τα πλέον αρωματικά λευκά κρασιά του. Δυτικά, σε παρεμφερείς κλιματικές συνθήκες και σε υψόμετρο από 450 έως 500μ. συναντάμε τον αμπελώνα της Πάτρας. Εκεί καλλιεργείται επίσης ο Ροδίτης, ο οποίος λόγω χαμηλότερου υψομέτρου ωριμάζει πιο πρώιμα. Στα χαμηλά υψόμετρα της ευρύτερης περιοχής Πάτρας συναντάμε την ερυθρή ποικιλία Μαυροδάφνη, ενώ στα πεδινά επικρατεί η καλλιέργεια του Μοσχάτου Άσπρου.

◦ Ο αμπελώνας της Ηλείας και της Μεσσηνίας

Ξεκινώντας από την Ηλεία, οι αμπελώνες απαντώνται σε πεδινά, εύφορα εδάφη, που συγκεντρώνουν μεγάλα υδατικά αποθέματα, χάρη στα νερά των ποταμών Αλφειού και Πηνειού. Στη Μεσσηνία, σε αντίθεση με την Ηλεία, οι αμπελώνες βρίσκονται σε υψίπεδα, που απολαμβάνουν την θετική επίδραση του Ιονίου πελάγους, με προεξέχουσα την περιοχή της Τριφυλίας. Χαρακτηριστικό της δυτικής πλευράς της Πελοποννήσου είναι η επιτυχημένη καλλιέργεια μιας σειράς διεθνών ποικιλιών για αρκετές δεκαετίες τώρα, με σπουδαιότερες τις Cabernet SauvignonGrenache Rouge και Refosco. Παράλληλα έχουμε την καλλιέργεια και γηγενών ποικιλιών όπως ΡοδίτηςΜαυροδάφνηΦωκιανό και Αυγουστιάτης.